Vellore – Sri Lakshmi Narayani Temple

Name of the Temple

Sri Lakshmi Narayani Temple

Name of deity

Moolavar: Lakshmi Narayani


Sripuram Lakshmi Narayani temple covering 5000 square feet is full of gold everywhere, all weighing 1500 kilograms at a cost of Rs. 350 crore.Almost all presiding deities in temples of Tamilnadu are swayambumurthis.  That means every particle of the state is divine.  Tirukaruhavur Vinayaka and Nandhi, Lord Shiva in almost all temples, Karamadai Ranganathar in Coimbatore district, Mari Amman in places as Tiruverkadu near Chennai, Lord Muruga in Vruddhachalam Kolanchiappar temple are a few to mention.  Mother Lakshmi Narayani in this Vellore Golden Temple is also a swayambumurthi.  As a temple for Mother Lakshmi Narayani is rare, a swayambu of Mother is also equally rare.

This Mahalakshmi Temple-Sri Lakshmi Narayani Temple is built to have the direct aspect of Lord Venkatachalapathi in Tirupathi.  Hence, it was named Tirumalaikodi, in early days.  After the completion of the construction of the temple, the name of the place is changed as Sri Puram.  It would be doubly beneficial for the devotees to complete their pilgrimage to Tirupathi at Sripuram Sri Lakshmi Narayani-Mahalakshmi temple.

Mahalakshmi is the authority-deity for prosperity.  She graces the devotees dressed with precious jewels and a crown of diamond, pearls and other precious gems.  She pours boons of 16 kinds of prosperity.  There is tank around the temple filled with water for 10 feet width.

This is a temple covering 100 acres, every inch of land reminding the beauty of nature and the grace of Almighty and a spiritual environment.  Indeed, it is a different world altogether.  The mandap and the artificial fountains opposite welcome the devotee.  Besides the two pathways to go in and come out, there are 18 entrances behind the mandap representing the 18 characters of the human mind.  The temple is designed according to Sri Chakra star lines.  The temple is in round shape.  It looks as if a Sri Chakra when viewed from the upper side.

Due to security and maintenance concerns, the devotee has to deposit his/her cell phone, camera and other articles including eatables at the entrance office.  Every corner and part of the temple speaks but beauty and serenity.  Modern lights along with traditional stone lights make even night a day in the temple.  There are more than 3,000 trees around.  The wind blows soft.  Loose talks are prohibited within the temple till the devotee comes out after worship.

Devotees are advised to maintain silence.  The temple by itself built with gold, even the paintings in other parts as decorative arches and madaps are of golden colour making the temple glitter for ever.  There is a 27 feet tall, 10 tier traditional lamp opposite to Mother’s shrine made of Panchaloka, an alloy of five metals.  This has space for lighting thousand lamps.  There are statues of Mothers Durga, Lakshmi and Saraswathi in the meadows of the temple with artificial hills and falls.

Here, the security measures are more stringent as alike Sri Balaji Temple of Tirupathi. Long queue makes one exhaust soon, more so during the summer days. It is recommended to take drinking water bottles & towels to fight the thirst and sweat!

Please do not carry your Mobile phones and cameras which are strictly prohibited inside the temple premises. Separate counters are there to deposit your cell phones, cameras as also your foot-wear. It is highly recommended not to take it with you to the temple at the first place, as it is not going to help you in any way as you have to deposit the same at the counters before entering the complex.

As is in Tirupathi, here too the queue control system exist. A special structures erected to control and regularize the moving crowd is put up that extends up to 3 kms stretch from the temple! From here, you are allowed to move inside the star shaped ( Sri Chakra) corridor of the temple, only after proper security check by the security personnel both men & women; there you will have to undergo strict security checks viz. scanning, frisking and all the sort of personal/belongings etc. Senior citizens are accompanied by the escorts from the temple are allowed to join in the main queue directly, but no family members are allowed to accompany them. Free wheel chair for physically challenged persons and elderly persons are also available and they are directly taken to the temple by the volunteers of Sri Narayani Peedam. No family members allowed to escort or accompany them, as the Golden Temple authorities arange to give a very good care for them.


This temple is located at Thirumalaikodi; Katpadi is the nearest Railway station in the Chennai-Bangalore route of Southern Railway. How to reach Sripuram? It takes about 3 and half hours drive from Chennai, in the Chennai – Bangalore road. It is in the National Highways NH46 that connects Chennai – Bangalore (Bangaluru) and in NH4 from Ranipet to Bangalore.  From Katpadi, one can reach by state owned bus to Sripuram which takes about 15 minutes drive or less. Or, one can reach Thirumalaikodi  by bus from Vellore to Anicut / Odugathur route. The State run buses ply via Thirumalaikodi in this route.  From Tirupati (Tirupathi) to Katpadi, there are shuttle train services available upto Katpadi or Jolarpettai (Jolarpet Passenger) or one can travel by train from Tirupathi (Tirupati)  by Kanyakumari Express from Tirupati to Katpadi which takes less than 3 hours journey. Direct bus services available from all major points to Vellore from Chennai, Chittoor, Bangalore, Kanchipuram, Kanyakumari, Tirupathi & Thiruvannamalai – all being major Temple towns and picnic spots. Vellore is well connected by road with all the southern states viz. Andhra Pradesh, Karnataka, Kerala & Pondicherry.

Temple Timings:

8 am to 8 pm

Temple Telephone Number:

+91 9942993009 ,+91 9942993010,+9104162271202, +9104162271 844

Temple Address:

Sri Lakshmi Narayani Temple,



Vellore district

Dilwara – Shri Mahaveer Swami Temple

Name of the Temple

Shri Mahaveer Swami Temple

Period of origin

11th and 13th centuries AD

Name of deity

Moolavar: Mahaveer Swami


Dilwara Jain Temples is one of the finest Jain temple known world over for its extraordinary architecture and marvelous marble stone carvings, some experts also consider it architecturally superior to the Taj Mahal. It seems fairly basic temple from outside but every cloud has a silver lining, the temple interior showcases the extraordinary work of human craftsmanship at its best. These temples were built between 11th to 13th century AD, The beautiful lush green hills surrounding the temple gives a very pleasant feeling. The ornamental details of marble stone carvings is phenomenal and unmatched, The minutely carved ceilings and the pillars are just amazing. All this was done at a time when no transport or roads were available at a height of 1200+ Mtrs in Mount Abu, Huge blocks of marble stones were transported on elephant backs from the Arasoori Hills at Ambaji to this remote hilly region of Mount Abu. Dilwara temples is also a popular Jain pilgrimage attraction.

Dilwara Temple complex consist of five major sections or temples devoted to five jain trithankaras(saints):

Shri Mahaveer Swami Temple – This temple was constructed in 1582 and is devoted to Lord Mahaveer the 24th Tirthankara of Jain’s, this temple is relatively small the temple’s upper walls have pictures of the porch painted by craftsmen of sirohi in year 1764.

Shri AdiNath Temple or Vimal Vasahi Temple – This temple is build by Vimal Shah, Minister of Solanika ruler of Gujarat in 1031 A.D., this temple is the oldest of all and dedicated to Shri Adinath Ji – The first jain trithankar, the temple has an open courtyard surrounded by corridors all beautifully decorated with marble carved stones. Cells inside this temple are contain tiny images of Jain saints artistically carved on marble stone minutely. The internal dome is aesthetically decorated with design’s of flowers and petals, the huge hall of the temple pillars decorated with the carving work of female figures playing musical instruments. The temple also have the “Guda Mandapa” – A simple hall decorated with the images of Shri Adi Nath.

Shri ParshavNath Temple or Khartar Vasahi Temple – This temple was built by Mandika clan between 1458-59 A.D., this temple has the tallest shrine  along with four big Mandapa’s amongst all dilwara temples. The carving on the pillars of this temple is yet another example of these jain temples architectural superiority

Shri Rishabdaoji Temple or Peethalhar Temple – This temple is known as Pittalhari/Peethalhar temple because in this temple most of the statues are built using ‘Pittal’ (Brass Metal). This temple was built by Bhima Shah, a minister from Gujarat dynasty, like other temples of Dilwara this temple is also having Gudu Mandapa and Navchowki.

Shri NemiNathJi Temple or Luna Vasahi Temple – This temple was built in 1230 A.D. by two brothers known as Tejpal and Vastupal, they dedicated this temple to the 22nd saint of Jainism – Shri Nemi Nathji. This temple has one hall named Rag Mandapa which has three hundred and sixty (360) tiny idols of Jain trithankar all minutely crafted on marble proving once again why these jain marble temples of Dilwara are superior to Taj Mahal, Among all these white marble idols the idol of Shri Neminath Ji is made up of black marble.The pillars of this temple were built by Maharana Kumbha of Mewar.


The Jain Dilwara temple complex is located 2.5 km from the Mount Abu town centre

Temple Timings:

Jains – 6am to 6pm

Non-Jains – 12pm to 6pm

Temple Telephone Number:


Temple Address:

Shri Mahaveer Swami Temple


Mount Abu


Koliyak – Sri Nishkalank Mahadev Temple

Name of the Temple

Sri Nishkalank Mahadev Temple

Period of origin

Before 2000 years

Name of deity

Moolavar: Nishkalank Mahadev


At Mahabaratha era.  Pandavas killed all the Kuravas and won the battle. Pandavas were grief stricken knowing they acquired sins for killing their own relatives. In order to find redemption for their sins, Pandavas met Lord Krishna. To remove the sins, Krishna hands over a black Flag and a Black COW. He asks the Pandavas to follow it, when both Cow and flag turns white, they all will be pardoned. Krishna also advises them to do penance to lord Shiva, after that. The angst stricken brothers followed the cow wherever it went and carried the flag. They walked for days, to different places and the color did not change. Finally, when they arrived at the Koliyak Beach, both cow and the flag color turned to white. Pandavas were exalted. And all the five brothers sat for deep penance, meditated on lord Shiva.

Lord Shiva impressed by the brothers showed up in lingam form to each brother. As they meditated, each lingam appeared in front of each brother. In total there were five (Swayumbu) lingams that showed up on their own.  Pandavas were delighted to see this and they worshiped all the five lingams with great devotion.  Lord Shiva here is known as Nishkalan Mahadev. ‘Nishkalank’ has many meaning they are clean, pure, guiltless, to cleanse, to purify, etc.  It is said that Pandavas established Nishkalank or Nakalank Mahadev on a Amavasai of the Indian calendar month of Bhadarva. The famous fair popularly known as ‘Bhadarvi’ is held on the no moon night in month of Sharvan (August), as per the Indian calendar. An idol of Lord Shiva was established in an island, over the sea about three km to the east of Koliyak. Each lingam has a Nandhi facing it. The lingams are spread across a square Platform. There is a pond called Pandavas pond and devotees’ first wash their hands and legs and only then they visit the Lord Shivas shrines.

Now the island is under heavy tide.  This is one of the rarest of rare temples. The sea everyday withdraws, paving way for the devotees to offer their prayers. This temple is located in the middle of the sea, and devotees’ young and old alike walk all the way to reach this temple. The water just around the temple pave the way, and this is a rare sight.  And after 7 pm, the temple is again covered under the fierce tide.

Devotees’ throng this temple during Amavasai (no moon day), it is to be noted here that the tides are very active during full moon day and no moon day, yet devotees patiently wait for the tides to retrieve. There is strong belief that when loved ones are cremated their ashes are immersed in these waters and by doing so, one attains salvation or moksha. Besides ash, milk, curds and whole coconut are offered to the lord here. The temple festival is initiated by hoisting the flag by the clans of Maharajas of Bhavnagar. This flag is on for 364 days and is changed only during the next temple festival


Koliyak is located at a distance of about 23 km to the east of Bhavnagar,people reach out to Lord Shiva’s temple about 1.5 kilometers into the sea on foot. local transportation available to temple from Bhavnagar railway station.

Temple Timings:

One can visit this temple only two times in 24 hours. 6 am to 12 pm preferable.

Temple Address:

Sri Nishkalank Mahadev Temple




பழனி- ஸ்ரீ தண்டாயுதபாணி சுவாமி கோவில்

கோயில் பெயர்

ஸ்ரீ தண்டாயுதபாணி சுவாமி கோவில்

தோற்றம் காலம்

2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு

தெய்வத்தின் பெயர்

மூலவர் : தண்டாயுதபாணி, நவபாஷாண மூர்த்தி.

தல விருட்சம் : நெல்லி மரம்

தீர்த்தம் : சண்முக நதி

ஆகமம் : சிவாகமம்.

புராணப் பெயர் : திருஆவினன் குடி.

லிங்க வடிவில் இருக்கும் இம்மலையைப் பற்றி சைவ சமயக் குரவர்களில் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார், திருஞானசம்பந்தப் பெருமான் ஆகியோர் இவ்வூருக்கு வந்து ஆலய வழிபாடு செய்து பதிகங்கள் பல பாடியுள்ளனர் என்று அறியப்படுகிறது. கயிலையில் முருகப்பெருமானைப் பிரிந்த சிவனும், உமாதேவியும் வருந்தினர்.  இறைவனைக் குறிக்கும் “சச்சிதானந்தம்” என்ற பெயரில் வருகின்ற “சத்” என்னும் பதம் சிவபெருமானையும், “சித்” என்னும் பதம் பார்வதி தேவியையும், “ஆனந்தம்” என்னும் பதம் முருகப்பெருமானையும் குறிக்கும். சங்ககாலப் புலவரான நக்கீரர் இத்தலத்து முருகப் பெருமானை வழிபட்டு தனது குறை நீக்கிக் கொண்ட திருத்தலம்.  இத்திருத்தலத்திற்கு இலக்கியங்களில் தண்பரங்குன்று, தென்பரங்குன்று, பரங்குன்று, பரங்கிரி, திருப்பரங்கிரி பரமசினம், சத்தியகிரி, கந்தமாதனம், கந்த மலை என பல்வேறு பெயர்கள் வழங்கப்படுகின்றன.

முருகப்பெருமானின் அறுபடை வீடுகளில் 3-வது படை வீடாகத் திகழ்வது பழனி அருள்மிகு தண்டாயுதபாணி திருக்கோயிலாகும். பழநியில் மலைக்கோயில் தவிர ஆவினன்குடி கோயில், பெருவுடையார்- பெரியநாயகி கோயில், மாரியம்மன், அங்காளம்மன், படிப்பாறைக் காளியம் மன் ஆகிய அம்மன் கோயில்களுடன், விநாயகர் கோயில்கள் ஐந்து மற்றும் வேணுகோபாலர், லட்சுமி நாராயணர், சங்கிலி பரமேஸ்வரர், அகோபில வரத ராஜ பெருமாள் ஆகிய கோயில்களும் உள்ளன. சிவனும், பார்வதியும் தம் இளைய மைந்தன் முருகப்பெருமானை “ஞானப் பழம் நீ” என அழைத்ததால், “பழம் நீ” என வழங்கப் பெற்றுப் பின்னர் பழனி என மருவியதே என்பர். புராணங்களில் இப்படியான பெயர்க்காரணங்கள் வழங்கப்பட்டாலும் பழனம் என்ற பழந்தமிழ்ச் சொல்லில் அடிப்படையில் உருவான பெயரே பழனி. பழனம் என்ற சொல் விளைச்சலைத் தருகின்ற நிலத்தைக் குறிக்கும். அப்படிப்பட்ட நல்ல விளைச்சல் நிலம் நிறைந்த பகுதி என்பதால் பழனி என்ற பெயர் உருவானது. ஒருநாள் நாரதர் மிக அரிதாக கிடைக்கும் ஞானப்பழத்தை பரமசிவனுக்கு படைப்பதற்காக கொண்டு வந்தார். அப்பொழுது அருகிலிருந்த உமையாள் அந்தப் பழத்தை தனது குமாரர்களான குமரனுக்கும், விநாயகனுக்கும்பகிர்ந்து கொடுக்க விரும்பினாள்.  ஆனால் பரமசிவனோ பழத்தை பகிர்ந்தால் அதன் தனித்தன்மை போய்விடும் எனக்கூறி தனது மைந்தர்கள் இருவருக்கும் ஒரு போட்டியை அறிவித்தார் அதில் உலகத்தை யார் முதலில் சுற்றிவருகிறார்களோ அவர்களுக்கு அந்த ஞானப்பழத்தை பரிசாக அறிவித்தார்.  குமரனோ தனது மயில்வாகனத்தில் ஏறி உலகத்தை சுற்றி வந்தார். விநாயகனோ தனது பெற்றோரை உலகமாக கருதி அவர்களை சுற்றிவந்து ஞானப்பழத்தை வென்றார்.  இதனால் ஏமாற்றமடைந்த குமரன் அனைத்தையும் துறந்து பழனி மலையில் குடியேறினார். அன்றிலிருந்து அவரது நின்ற இடம் “பழம் நீ ” (பழனி) என அழைக்கப்படுகிறது. வையாபுரி’ என்றும் பழநிக்கு ஒரு பெயர் உண்டு. கடைச்சங்ககாலத்தில் பழனி – பொதினி என்று அழைக்கப்பட்டு வந்ததாகவும், பழனி என்ற பெயரே நாளடைவில் பொதினி என்று ஆகிவிட்டதாகவும் அகநானூறு கூறுகிறது. இத்திருத்தலத்தில் கந்தப்பெருமான் ஆண்டிக் கோலத்தில் தண்டாயுதபாணியாய் காட்சியளிக்கிறார்.

மூலஸ்தானத்திலுள்ள பழனியாண்டவர் திருமேனி போக சித்தரால், நவபாஷாணத்தால் உருவாக்கப்பட்டதாகும். மூலவர் மீது அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட பொருட்கள் எல்லா நோய்களையும் குணப்படுத்த வல்லவை என்று கருதப்படுகின்றன.  பழனி மலையையும், மலையடிவாரத்தில் உள்ள திருவாவினன்குடி ஸ்தலத்தையும் உள்ளிட்ட நகரமே பழனி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தல விருட்சம் :

ஞான தண்டாயுதபாணி பெருமானை வழிபட்ட பின்பே மலைக்கோயிலுக்கு செல்வது மரபு.  இத்திருத்தலம் முன்பு நெல்லிவனமாக இருந்தது என்பதற்கு ஓர் ஆதாரம் உண்டு. என்னவெனில், இங்கு தல விருட்சம் நெல்லி மரமாகும்.

திருவாவினன்குடி கோயிலிருந்து ஞான தண்டாயுதபாணியின் கோயில் விளங்குகிறது. இக்கோயிலில் விளங்கும் மலை பழனி மலையாகும். இம்மலைக்கு எதிரில் இடும்பன் மலை என்றழைக்கப்படும் சக்திகிரி காணப்படுகிறது. இம்மலையைச் சுற்றி சுமார் 3 கி.மீ. தொலைவிற்கு சோலைகள் நிறைந்த அழகிய கிரிப் பிரகாரமும், இப்பிரகாரத்தின் திருப்பங்களில் பெரிய மயிலின் உருவச் சிலைகளை உடைய மண்டபங்களும் இருக்கின்றன. கிரிவலம் மிகவும் சிறப்புடையதாகும். மலைப் பாதையின் முன்பக்கம், மலையின் அடிவாரத்தில் பாத விநாயகர் ஆலயமும், அதற்கு எதிரில் மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் ஆலயமும் அமைந்துள்ளன. அருகிலுள்ள மயில் மண்டபத்திலிருந்து 695 படிக்கட்டுகள் நம்மை மலைக் கோயிலுக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன. வழி நெடுக இளைப்பாறுவதற்கு ஏற்றவாறு ஏராளமான மண்டபங்களும், இடையிடையே பல ஆலயங்களும் இருக்கின்றன. ஒரு முறை கோபம் கொண்ட திருமால், திருமகளை புறக்கணித்தார். தனது பதியை அடைய திருமகள், இங்கு தவம் இருந்து பலன் பெற்றாள்.  விஸ்வாமித்திரர்- வசிஷ்டர் ஆகியோருக்கு இடையே நடந்த போரில் விஸ்வாமித்திரரது ஆயுதத்தை வென்றதால் அகம்பாவம் கொண்டது காமதேனு.  இதனால் ஏற்பட்ட பாவம் தீர காமதேனு வழிபட்ட தலம் இது.  உயிர்கள் வாழ்வது என்னால்தான்!’ என்று கர்வம் கொண்ட சூரிய பகவானை சபித்தார் சிவபெருமான். சாபம் தீர இங்கு வந்து பூஜித்தான் சூரியன்.  சிவபெருமானுக்குத் தெரியாமல், தட்ச யாகத்தில் கலந்து கொண்டதால் ஈசனிடம் தண்டனை பெற்ற அக்னியும், வாயு பகவானும் இங்கு வந்து வழிபட்டுள்ளனர். இந்த திருத்தலத்தை

திரு – லட்சுமி

ஆ – காமதேனு

இனன் – சூரியன்

கு – பூமாதேவி

டி – அக்கினிதேவன்

இந்த ஐவரும் முருகனை பூசித்தமையால் இந்த ஸ்தலத்திற்கு “திருவாவினன் குடி” என்று ஆயிற்று என்றும் கூறப்படுகிறது. முருகனுக்கு அபிஷேகம் செய்ய

நான்கு விதமான அபிஷேக பொருட்கள் மட்டும் தான் உபயோகிக்கப்படுகிறது. அவை, நல்லெண்ணெய், பஞ்சாமிர்தம், சந்தனம், விபூதி என்பவை. பன்னீர் மார்கழி மாதத்தில் மட்டும் உபயோகப்படுத்தப்படுகிறது. இவைகளில் சந்தனம், பன்னீர் தவிர மற்றவை எல்லாம் தண்டாயுதபாணியின் சிரசில் வைத்து, உடனே அகற்றப்படுகிறது. அதாவது முடி முதல், அடி வரை அபிஷேகம் என்கிற முழு அபிஷேகம் சந்தனம், பன்னீர் கொண்டு மட்டும் தான்.  இதில் சிரசு விபூதி என்பது சித்தர் உத்தரவால் பக்தர்களுக்கு வழங்கபடுகிற ஒரு பிரசாதம் அது கிடைப்பது மிக புண்ணியம். ஒரு நாளைக்கு ஆறு முறை தண்டாயுதபாணிக்கு அபிஷேகம் அலங்காரம் செய்யபடுகிறது. இது ஐந்து முதல் ஏழு நிமிடத்துக்குள் முடிந்துவிடும். அபிஷேகம் முடிந்து அலங்காரம் செய்துவிட்டால், பின்னர் அடுத்த அபிஷேகம் வரை மாலை சாற்றுவதோ, பூக்களால் அர்ச்சனை செய்வதோ கிடையாது. இரவில் முருகனின் மார்பில் மட்டும் வட்ட வடிவில் சந்தனக் காப்பு சார்த்தபடுகிறது. விக்ரகத்தின் புருவங்களுக்கிடையில் ஒரு பொட்டு அளவுக்கு சந்தனம் வைக்கப்படும்.  முன்னொரு காலத்தில் சந்தன காப்பை முகத்திலும் சார்த்திக் கொண்டிருந்தனர். பின்னாளில் இந்த முறை மாற்றப்பட்டது. தண்டாயுதபாணி விக்ரகம் மிகுந்த சூடாக இருக்கும். ஆதலால் இரவு முழுவதும், அந்த விக்கிரகத்திலிருந்து நீர் வெளிப்படும்.  இந்த நீரை அபிஷேக தீர்த்ததுடன் கலந்து, காலை அபிஷேகம் நடக்கும் போது, அங்கு இருக்கும் பக்தர்களுக்கு பிரசாதமாக விநியோகம் செய்கிறார்கள். தண்டாயுதபாணி சிலையில், நெற்றியில் ருத்ராக்ஷம், கண், மூக்கு, வாய், தோள்கள், கை, விரல்கள் போன்றவை மிக அற்புதமாக உளியால் செதுக்கபட்டது போல் தெளிவாக இருக்கும் இது போகரின் கை வண்ணம்.அந்த சிலையை சுற்றி எப்போதும் ஒரு வித சுகந்த மணம் (இதுவரை ஒரு போதும் வெளியே உணர்ந்திராத) பரவி நிற்கும்.இந்த சிலையை செய்ய போகர் எடுத்துக்கொண்ட நாட்கள் – ஒன்பது வருடம். அம்பாள், முருகர், அகத்தியர் இவர்களுடைய உத்தரவுக்கு பின் தான் போகர் இப்படி ஒரு சக்தி வாய்ந்த சிலையை செய்ய முயற்ச்சியே எடுத்தார். இதற்காக 4000 மேற்பட்ட மூலிகைகளை பல இடங்களிலும் சென்று தெரிவு செய்து கொண்டு வந்தார். 81 சித்தர்கள் இந்த நவபாஷாணத்தை போகர் சொற்படி தயார் பண்ணினர்.  இது பொது நல எண்ணத்துடன் செய்யப்பட்டதால் காலமும், இயற்கையும் தன் சீற்றத்தை குறைத்துக் கொண்டு சித்தர்களுக்கு உதவி செய்ததாக இன்னொரு துணுக்குத் தகவல் உண்டு. போகர், இகபரத்தில் இருக்கும் போது தன் மனைவிக்கு கொடுத்த வாக்கை நிறைவேற்ற, முருகனை மேற்கு திசை நோக்கி பிரதிஷ்டை செய்தார். இதனால், மலை நாட்டில் உள்ளவர்களுக்கு பழனி முருகன் குல தெய்வம் ஆனார். கல்லில் சிலை செய்து பிரதிஷ்டை செய்து கட்டிய எத்தனையோ கோயில்கள் சிதிலமடைந்து போயும், நவபாஷணத்தில் சிலை செய்த இந்த கோயில் மேலும் மேலும் வளர்ந்து கொண்டிருப்பதன் காரணம் சித்தர்களின் மகிமை தான் என்பது பலரின் எண்ணம்.

தண்டாயுதபாணி சிலைக்கு இடது பக்கத்தில் ஒரு சின்ன மரகத லிங்கம் உள்ளது. அவரை தரிசிக்க வலதுபக்கமாக சென்று, தீபம் காட்டுதல் வேண்டும். ஏனெனில் தீப ஒளி இல்லாமல் அந்த லிங்கத்தை தரிசிக்க இயலாது. பழனியில் இரண்டு மரகத லிங்கம் உள்ளது. ஒன்று முருகர் சன்னதியில், இன்னொன்று போகர் சமாதியின் மேல் இந்த இரண்டையுமே போகர் பூஜை செய்ததாக ஒரு  தகவல் உண்டு கொடைக்கானல் மலைக்கும் மேற்கு மலைத் தொடர்ச்சியில் இடம்பெற்றுள்ள வராக மலைக்கும் நடுவே அமைந்துள்ளது பழநி மலை. இது கடல் மட் டத்தில் இருந்து சுமார் 1,500 அடி உயரம் கொண்டது. பூமி மட்டத்திலிருந்து உயரம் 450 அடி.‘அதிசயம் அநேகமுற்ற பழநி மலை’ என்று சிறப்பிக்கிறார் அருணகிரியார். இவர், பழநித் திருத்தலம் பற்றி திருப்புகழில் 90 பாடல்களுக்கு மேல் பாடியுள்ளார். அவற்றில்  பழநியை ‘ஆவினன்குடி’ என்றே குறிப்பிடுகிறார். மேலும் அவர், பழநி முருகனை ஞானமூர்த்தி, ஞானநாதா, ஞானாசிரியன், ஞானசொரூபன் என்றெல்லாம் அழைத்து மகிழ்கிறார். அருணகிரிநாதர் பழநி தண்டாயுதபாணியிடமிருந்து ஜப மாலை பெற்றார். இதை, ‘ஜப மாலை தந்த சற்குருநாதா திரு ஆவினன்குடி பெருமாளே’ என்ற திருப்புகழ் சொற்றொடரில் இருந்து அறியலாம். ஒரு தலத்தில் இரு ஆலயங்கள் கொண்ட படை வீடு பழநி மட்டுமே. அடிவாரக் கோயிலில் உள்ள முருகப் பெருமானை நக்கீரர் பாடியுள்ளார்.  இங்கு மயில் மீது அமர்ந்து காட்சி தருகிறார் முருகன். இதை ‘ஆதிகோயில்’என்கிறார்கள்.  ‘பழனங்கள்’ (வயல்கள்) சூழ்ந்ததால், இந்தத் தலம் ‘பழநி’ எனப்பட்டது. ‘சித்தன் வாழ்வென்று சொல்கிற ஊர் முன் காலத்து ஆவினன்குடி என்று பெயர் பெற்றிருந்தது!’ என்று திருமுருகாற்றுப்படை உரையில், நச்சினார்க்கினியர் குறிப்பிடுவதால், ‘சித்தன் வாழ்வு’ என்ற பெயரிலும் பழநி அழைக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.  சேரன் செங்குட்டுவனின் தாத்தா வேளாவிக்கோமான் ஆட்சி செய்த பகுதி பழநி. இவன் வழியில் வந்தவன் வையாவி கோப்பெரும் பேகன். இவன் கடையெழு வள்ளல்களில் ஒருவன். ஆவியர் குல தலைவனான இவனது தலைநகராகத் திகழ்ந்ததால், பழநிக்கு ‘ஆவினன்குடி’ என்ற பெயர் வந்ததாம்.  அகத்தியர், ஒளவையார், நக்கீரர், சிகண்டி முனிவர், அருணகிரிநாதர், கச்சியப்பர், பொய்யாமொழிப் புலவர், முருகம்மை, மாம்பழக் கவிச்சிங்க நாவலர், பகழிக் கூத்தர், சாது சாமிகள், பாம்பன் சாமிகள், வள்ளிமலை சுவாமிகள் உட்பட நூற்றுக்கு மேற்பட்டோர் பாடிய திருத்தலம் இது.

கொடைக்கானல் மலைவாழ் மக்கள் புதிய செருப்பு தைத்து, தலையில் சுமந்தபடி பாத யாத்திரையாகப் பழநி மலைக்கு வந்து முருகப் பெருமானுக்கு அர்ப்பணிக்கின்றனர்.  அன்றிரவு அவற்றை அணிந்து கொண்டு பழநி முருகன் கொடைக்கானல் மலைப் பகுதிக்கு வேட்டையாட வருவதாக ஐதீகம். மறு நாள் காலையில் காட்டுப் பகுதியில் அந்தச் செருப்புகள் காணப்படுமாம்.

முடி காணிக்கை செலுத்த திருப்பதிக்கு அடுத்தபடியாக பக்தர்கள் அதிகமாக வரும் இடம் பழநி என்கிறார்கள்.  அபிஷேகத்தின்போது மூலவருக்கு அணிவிக்கப் படும் கோவணத்தை ஏலம் விடுகிறார்கள். இதை வீட்டு பூஜையறையில் வைத்து வழிபட்டால் நன்மை கள் சேரும் என்பது நம்பிக்கை. கேரள பக்தர்கள் பலர், தங்கள் குழந்தைகளின் சோறூட்டு விழாவை இங்கு நிறைவேற்றுகின்றனர்.  இங்கு, நாளன்றுக்கு குறைந்தபட்சம் 100 அபிஷேகங்களும், அதிகபட்சமாக சுமார் 1000 அபிஷேகங்களும் நடைபெறுகின்றன.  தைப்பூசம், பங்குனி உத்திரம், அக்னி நட்சத்திர திரு விழா, விசாக விழா, கந்த சஷ்டி விழா ஆகியவை இங்கு நடைபெறும் முக்கியத் திருவிழாக்கள்.  பங்குனி உத்திரத் திருவிழாவின்போது பத்து நாள் உற்சவத்தில் முருகப் பெருமான், வள்ளி- தெய்வானையுடன் பற்பல வாகனங்களில் கிரிவலம் வருவார்.  கந்தசஷ்டியின்போது சூரபத்மனை வதம் செய்வதற்காக மலையிலிருந்து கீழே இறங்கி வருவார் முருகப்பெருமான். அவர், மலையின் நான்கு புறங்களிலும் கஜமுகாசுரன், தாரகன், சிங்கமுகன், சூரபத்மன் ஆகியோரை வதம் செய்து வெற்றி வீரராக கோயிலுக்குத் திரும்புவார்.  பத்து நாள் நடைபெறும் விசாகப் பெருவிழாவின் ஏழாம் நாளன்று திருத்தேர் வடம் பிடிப்பார்கள்.  தைப்பூசத் திருவிழாவின் 10-ஆம் நாள் மண்டகப் படியாக பெரியநாயகி அம்மன் கோயிலுக்கு அருகில் உள்ள தெப்பக்குளத்தில் பழநி முருகன், வள்ளி- தெய்வானையுடன் தெப்பத்தேரில் மும்முறை வலம் வந்து பக்தர்களுக்கு அருள் பாலிக்கிறார்.  தைப்பூச விழாவின்போது நடைபெறும், முருகனுக்கு அம்பாள் வெற்றி வேல் வழங்கும் காட்சி குறிப்பிடத் தக்கது. ஏழாம் நாள் பூச நட்சத்திரத்தன்று தேரோட்டம். அன்று இடும்பன் குளம், சண்முக நதி, பழநி அடிவாரம் ஆகிய இடங்களில் பக்தர்கள் முடி காணிக்கை செலுத்துகிறார்கள்.  ‘போகர் வடித்த தெய்வச் சிலை முருகப் பெருமான் அல்ல; தண்டாயுத பாணிதான். தேவ ஸ்தானத்தின் பெயரும் ரசீதுகள், விடுதிகள் மற்றும் கோயில் சொத்துகள் எல்லாவற்றிலும் உள்ள பெயர் தண்டாயுதபாணியே என்றும் சொல்கிறார்கள்.  போகரால் செய்யப்பட்ட சிலையில் வேல் இல்லை; தண்டமே உள்ளது. உற்சவர் கையில் வேலும் தண்டமும் மயிலும் இல்லை. அடிவாரத்தில் உள்ள குழந்தை வேலாயுதசாமியே மயில் வாகனத்தில் வேலுடன் காட்சி தருகிறார். போகருக்கு பழநி கோயிலில் தனிச் சந்நிதி உள்ளது. போகரின் சீடர் புலிப் பாணி முனிவருக்கு ஒரு மடம் உள்ளது. இவர் சந்ததியினருக்கு கோயில் பூஜை செய்யும் உரிமையும், விஜய தசமி அன்று அம்பு போடும் உரிமையும் உள்ளது.

ஆலயத்தின் தென்மேற்கு மூலையில் போகரது சமாதி உள்ளது. அதில் அவர் வழிபட்டதாகக் கருதப்படும் புவனேஸ்வரியின் திருவுருவமும், மந்திரச் சக்கரங்களும், மரகத லிங்கமும் உள்ளன. இவற்றுக்கு தினசரி வழிபாடுகள் நடைபெறுகின்றன.  நவபாஷாணத்தினாலான மூலவர் விக்கிரகத்தை அபிஷேகிக்கும்போது மேலிருந்து கீழாகவே தேய்ப்பர். ஏனெனில், இந்த விக்கிரகத்தின் மேற்பரப்பு கீழ்நோக்கிய நிலையில் செதில் செதிலாக உள்ளதே காரணம். மேல் நோக்கித் தேய்த்தால் கைகள் ரணமாகும்.  தினமும் இரவில் முருகப்பெருமான் மேனி முழுவதும் சந்தனம் பூசுகின்றனர். மறுநாள் காலையில் இது பிரசாதமாக பக்தர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது. இந்த சந்தனத்தைத் தொடர்ந்து 48 நாட்கள் அருந்தி வந்தால், பிணிகள் நீங்கும் என்பது ஐதீகம். இவ்வாறு இரவில் திருக்காப்பிட்ட பின், மறு நாள் காலையில் பார்க்கும்போது இறைவனின் மேனி வியர்த்திருக்கும். அதை துணியால் ஒற்றி எடுத்து தீர்த்தமாக வழங்குகின்றனர்.  தண்டாயுதபாணி, மொட்டை அடித்த ஆண்டி அல்ல. அபிஷேகத்தின்போது கவனித்தால், அவர் சடைமுடியுடன் காட்சி தருவதைக் காணலாம்.  காலை பூஜையின்போது தண்டாயுதபாணி ஈஸ்வரனை வழிபடுவதாக ஐதீகம். அப்போது காவி உடையில் வைதீக கோலத்தில் தண்டாயுதபாணியை அலங்கரிப்பார்கள். காலச் சந்தியில் குழந்தை வடிவ திருக்கோலம். உச்சி காலத்தில் கிரீடத்தோடு கூடிய வைதீக அலங்காரம். சாயரட்சையில் ராஜ அலங்காரம். ராக்காலத்தில் முதிய வடிவம்.  மூல விக்கிரகத்துக்குச் செய்யப்படும் தேன் மற்றும் எலுமிச்சைச் சாறு அபிஷேகம் சிறப்பான ஒன்று. ஒவ்வொரு அபிஷேகத்துக்குப் பிறகும் தண்டாயுதபாணி வெவ்வேறு அலங்காரங்களில் காட்சி தருவார். அவை: ராஜ அலங்காரம், வேடன், சந்தனக் காப்பு, பாலசுப்பிரமணியர், விபூதி அதாவது ஆண்டிக் கோலம். ஒரு காலத்தில் செய்து வந்த பெண் அலங்காரம் தற்போது செய்யப்படுவது இல்லை.  மூலவருக்கு அருகில் சிறிய பேழை ஒன்று உள்ளது. அதில் சாளக்கிராம ஸ்படிக லிங்க ரூபத்தில் சிவபெருமானும், உமாதேவியும் இருக்கின்றனர். இவர்களை தண்டாயுத பாணி பூஜிப்பதாக ஐதீகம்.  இங்கு பள்ளியறை உற்சவம் விசேஷம். அப்போது வெள்ளிப் பல்லக்கு ஒன்று சந்நிதிக்கு வருகிறது. ஓதுவார்களும், கட்டியக் காரர்களும் இறைவனின் புகழ் பாட மூலஸ்தானத்திலிருந்து சுவாமி பாதுகைகள் பல்லக்கில் வைக்கப்பட்டு ஊர்வலமாக வருகிறது. (வெள்ளி, திங்கள் மற்றும் கிருத்திகை ஆகிய நாட்களில் தங்கப் பல்லக்கு வரும்) அப்போது, கொப்பரைத் தேங்காய்- ஏலக்காய்- சர்க்கரை கலந்த பிரசாதம் வழங்கப்படுகிறது. பிறகு பல்லக்கு பள்ளியறைக்கு வந்து சேரும். அங்கு பாதுகைகள், பல்லக்கில் இருந்து தொட்டில் போன்ற மஞ்சத்துக்கு மாற்றப்படுகின்றன. கடைசியாக அன்றைய வரவு-செலவு கணக்குகளை படித்துக் காட்டுவர். இறுதியில் நடை சாத்தப்படுகிறது.

புராணக்கதைப்படி சிவ பெருமானை தரிசிக்க எல்லா முனிவர்களும், ரிஷிகளும் கயிலாயம் வந்துவிட பூமியின் எடை ஒருபக்கமாக அதிகரித்ததன் காரணமாக உலகம் சமநிலை இழந்துவிட சிவபெருமான் அகத்திய முனிவரை தென் பக்கம் சென்று சமநிலையை சரி செய்யுமாறு பணிக்கிறார். கயிலாயத்தில் இருந்த சிவகிரி, சக்திகிரி ஆகிய மலைகளை அகத்தியருக்குத் தந்தருளினார் இறைவன்.  அகத்தியரின் கட்டளைப்படி இந்த மலைகளை இடும்பன் என்பவன் பொதிகைக்குத் தூக்கிச் சென்றான். அப்படி இடும்பன் மலைகளை கொண்டு செல்கையில் ஓரிடத்தில் அவற்றை கீழே வைத்துவிட்டு ஓய்வெடுக்கிறார் ஓய்வெடுத்த பிறகு மீண்டும் மலைகளை தூக்க முயன்ற இடும்பனால் எத்தனை முயற்சி செய்தும் ஒரு மலையை மட்டும் தூக்கவே முடியாமல் போகிறது. பின் அந்த மலையின் மேல் சிறுவன் ஒருவன் நிற்பதை கண்டு கடும் சினம் கொள்கிறான் இடும்பன்.  அவனுடன் போரிட்டு மாண்டான் இடும்பன். சிறுவனே முருகப் பெருமான் என்று உணர்ந்த இடும்பனின் மனைவி தன் கணவனை உயிர்ப்பிக்குமாறு முருகனிடம் வேண்டினாள். இடும்பனது சீலத்தையும் குருபக்தியையும் மெச்சிய முருகப்பெருமான் அன்று முதல் இடும்பனுக்கு, தனது காவல் தெய்வமாக விளங்கும் பேற்றை அளித்ததோடு இடும்பனைப் போன்று, சந்தனம், பால், புஷ்பம், பன்னீர் போன்ற பொருட்களையெல்லாம் காவடி எடுத்துத் தன் சன்னதிக்கு வருவோர்க்கெல்லாம் அருள்பாலிப்பதாக வாக்களித்தார். அன்றுமுதல் முருகன் ஆலயங்களில் காவடி செலுத்தும் வழக்கம் ஏற்பட்டது. மலைமீது முருகனை வழிபடச் செல்பவர்கள் முதலில் மலைப் பாதையிலுள்ள இடும்பன் சன்னதியில் வணங்கிச் செல்லுதல் வேண்டும். இடும்பன் சிறந்த வரப்பிரசாதியாய் விளங்கி அருள்புரிகின்றார். இச்சிவகிரியின் உச்சியில்தான் தண்டாயுதபாணி என்று அழைக்கப்படும் முருகன் கோயில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பழநியின் தனிச்சிறப்பு பஞ்சாமிர்தம். மலை வாழைப்பழம், நெய், தேன், நாட்டுச் சர்க்கரை, கற்கண்டு ஆகியவற்றின் கலவை இது. இதை தண்டாயுதபாணிக்கு அபிஷேகம் செய்யும்போது பாஷாண சக்தியால் மருத்துவ குணம் பெறுகிறது.  பழநி மலையில் ஆசிமுகத் தீர்த்தம், தேவ தீர்த்தம், அமுத தீர்த்தம், ஞான தீர்த்தம், பிரம்ம தீர்த் தம் ஆகிய புண்ணிய தீர்த்தங்கள் உள்ளன. கொடைக்கானல்- குறிஞ்சி ஆண்டவர் கோயி லும், பழநி கோயிலும் நேர்க் கோட்டில் அமைந்து உள்ளன. குறிஞ்சி ஆண்டவர் கோயிலில் இருந்து பழநி மலையைக் காண முடியும்! 15- ஆம் நூற்றாண்டில் மதுரையை திருமலை நாயக்கர் ஆட்சி செய்த காலம். அப்போது ராமப்ப ஐயர் என்பவர் தளவாயாக இருந்தார். இவர் பழநி கோயிலுக்கு வந்தபோது, புலிப்பாணியின் வழி வந்த பாத்திரசாமி என்பவர் அர்ச்சகராக இருந்தார். ஐயர் அல்லாத அவரிடம் இருந்து பிரசாதம் வாங்க வேண்டாம் எனக் கருதி, கொடுமுடியிலிருந்து சரசுவதி ஐயரை குருக்களாகவும், அவருக்குத் துணையாக மருதூர் தம்பா ஐயன், நாட்டார் அப்பன் கோயில் அகிலாண்ட ஐயன் ஆகியோரை பரிசாரகர் மற்றும் நம்பிமார்களாகவும் நியமித்தார் தளவாய் ராமப்ப ஐயர். இந்த தகவல்களை செப்பேட்டில் குறித்து, ராமப்ப ஐயர் செப்பேடு கொடுத்த காலம் கி.பி. 1477-ஆம் ஆண்டு (தமிழ் ஸ்ரீமுக வருஷம் தை மாதம் 15-ஆம் தேதி திங்கட்கிழமை, ரோஹிணி நட்சத்திரம்).  1960- ஆம் ஆண்டு கருவறைக்குத் தங்க விமானம் அமைக்கப்பட்டது.  இங்கு வெள்ளி மற்றும் தங்க ரதங்கள் உலா வருவது தனிச் சிறப்பு. கார்த்திகை, விசாகம், சஷ்டி, மாதப் பிறப்பு, அமாவாசை ஆகிய நாட்களிலும், விசேஷ விழாக்களிலும் மலை மீது உற்சவர் சின்னக் குமாரர் பவனி வருகிறார். பழநியின் பங்குனி உத்திர விழாவை ‘நாட்டுப் புறத் திருவிழா’ என்பர். வருடம்தோறும் சூலமங்கலம் சகோதரிகளது கச்சேரி அன்று நடை பெறும். ‘பழநி எனும் ஊரிலே, பவனி வந்தான் தேரிலே’ என்ற பாட்டை அவர்கள் பாடுவதற்கும் முருகனின் தங்கத் தேர் அங்கு வருவதற்கும் சரியாக இருக்குமாம்!  தமிழகத்தில் முதன் முதலாக பழநி தண்டாயுத பாணி திருக்கோயிலில்தான் முருகேச முதலியார் என்ற பக்தரின் முயற்சியால் சுமார் 50 ஆண்டுகளுக்கு முன் தங்க ரதம் ஓடத் துவங்கியது.  தங்க ரதம் இழுக்க, மலைக்கோயில் அலு வலகத்தில் பணம் செலுத்தி மாலை 5 மணிக்குள் பதிவு செய்து கொள்ள வேண்டும்.  போகர் சித்தர்தான் தான் பழநி மலையில் முருகக்கடவுளின் நவபாஷாண சிலையை புலிப்பாணிச் சித்தரின் உதவியுடன் வடிவமைத்தவர். அங்கே இவருக்கு தனிச் சந்நிதியே உண்டு. பழநி மலையை அரூபமாக இருந்து இன்றைக்கும் காத்து வருபவர். நவசித்தர்களை நேரில் பார்க்கும் பாக்கியம் பெற்றவர். பழனிமலை முருகனின் கட்டளைக்கு இணங்க, தண்டயுதபாணி சிலையை செய்வதற்கு உதவி புரிந்தவர்கள். புலிப்பாணி உள்ளிட்ட 81 சித்தர்கள். சிலை செய்வதற்குத் தேவையான நவபாஷாண மூலிகைகளை, தமது புலி வாகனத்தில் ஏறிச்சென்று காடுகளில் தேடித் திரிந்து சேகரித்து வந்தவர் என்றும் கூறுகிறார்கள்.  புலிபாணி சித்தருக்கு பழனி மலை அடிவாரத்தில் சமாதி எழுப்பப்பட்டுள்ளது. பழநியின் கிரிவலப் பாதை சுமார் இரண்டேகால் கி.மீ. தூரம் உள்ளது. கான்கிரீட் தளம் அமைக்கப்பட் டுள்ளது. மலையின் நான்கு திசைகளிலும் மயில் மண்டபமும், அவற்றில் கல்லால் ஆன பெரிய மயில் உருவங்களும் உள்ளன.  கிரிவலப் பாதையில் மதுரைவீரன் சுவாமி, ஐம்முக விநாயகர் கோயில், சந்நியாசியப்பன் கோயில், அழகு நாச்சியப்பன் ஆலயம் ஆகியன உள்ளன. தவிர நந்தவனங்கள், திருக்கோயிலின் ஏழை மாணவர் இல்லம், நாகஸ்வர- தவில் இசைப்பள்ளி, சண்முக விலாசம் (அன்னதான சமாஜம்), நந்தனார் விடுதி ஆகியவையும் இடம்பெற்றுள்ளன.  697 படிகள் கொண்டது பழநி மலை. மலைக்கோயிலை அடைய நான்கு தடங்கள் உண்டு. அவை: படிக்கட்டுப் பாதை, யானைப் பாதை, இழுவை ரயில் பாதை மற்றும் ரோப் கார் பாதை.  யானைப் பாதையின் தொடக்கத்தில் பதினெட்டாம்படி கருப்பசாமி கோயில் உள்ளது. முருகனின் காவல் தெய்வமான இவரை வணங்கி விட்டே பக்தர்கள் மலையேறத் தொடங்குவர். வண்ண சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகள் இவரை வணங்கிச் சிறப்பித்துள்ளார்.

இந்தியாவிலேயே முதன் முதலாக பழநி ஆலயத்தில் இழுவை ரயில் அறிமுகமானது. ஆண்டு 1966. இதற்குக் காரணமானவர் காமராஜரது அமைச் சரவையில் அமைச்சராக இருந்த பக்தவச்சலம். இரண்டாம் வழித்தடம் 1981-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது. இதன் இரு பெட்டிகளில் 32 பேர் பயணிக்கலாம். மலைக்குச் செல்ல சுமார் 8 நிமிடங்கள் ஆகின்றன. இந்த இழுவை ரயில்கள் காலை 5 முதல் இரவு 9 மணி வரை இயங்குகின்றன. விசேஷ காலங்களில் காலை 4 மணி முதல் இயங்கும்.  முருகனுக்கு அபிஷேகம் செய்ய நீர் மற்றும் பூஜைப் பொருட்கள் எடுத்து வருவதற்காக ‘திரு மஞ்சனப் பாதை’ என்பது மலையின் பின்புறம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. பொதுமக்கள் அந்த வழியைப் பயன்படுத்துவதில்லை. பழநி அடிவாரத்தில் உள்ள தீர்த்தங்கள் மூன்று. அவை: வையாபுரிக் குளம், சண்முக நதி, சரவணப் பொய்கை. சரவணப் பொய்கை ஒரு காலத்தில் கல் கிணறாக இருந்ததாம். சட்டிசாமி எனும் துறவி பிச்சை எடுத்த பணத்தால் அதைப் புதுப்பித்தாராம்.  புனித நீராடியபின் பாத விநாயகர், குழந்தை வேலாயுத சுவாமி, பெரிய நாயகி அம்மன்- பெரு வுடையார் கோயில்கள் மற்றும் கிரிவலப் பாதையில் உள்ள கோயில்களை வழிபட்ட பின்னர் மலை ஏறி தண்டாயுதபாணி சுவாமியை வணங்க வேண்டும் என்பது மரபு.  மலையடிவாரத்தில் உள்ள மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் மண்டபத்தில் சூரசம்ஹாரம், சுப்ரமண்யர்- தேவசேனை திருமணக் காட்சிகள், காளத்திநாதருக்கு கண்களை அப்பும் கண்ணப்பன் மற்றும் வீரபாகு தேவர் ஆகியோரது சிற்பங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.  இதன் அருகே உள்ள மயில் மண்ட பத்திலிருந்து படியேற வேண்டும். வழியில் களைப்பாற மண்டபங்களும், விநாயகர், வள்ளி, இடும்பன் ஆகியோரது சந்நிதிகளும் உள்ளன. யானைப் பாதையில் தல வரலாற்றுச் சிற்பங்களுடன் வள்ளியைச் சோதிக்க வேடனாக வந்த முருகனின் திருவுருவங்களும், வள்ளியம்மன் சுனையும் உள்ளன.  மயில் மண்டபத்தில் கூத்தாடும் பிள்ளையாரை வணங்கி தொட்டியில் சிதறு தேங்காய் அடிக்கலாம். தீப ஸ்தம்பம் மற்றும் வேல் கொடியுடன் ராஜ கோபுரம் தொழுது, தல விநாயகரின் முன் தோப்புக்கரணமிட்டு விட்டுச் செல்ல வேண்டும்.  மலைக் கோயில் மேற்கு நோக்கி அமைந்துள்ளது. ராஜ கோபுரமும், இரு புறமும் நாயக்கர் மண்டபங்களும், 42 கல் தூண்கள் கொண்ட பாரவேல் மண்டபமும் உள்ளன. கருவறை மீது தங்க விமானம் காட்சியளிக்கிறது.  கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டில் பிரதான கோயிலை, சேர மன்னன் சேரமான் பெருமாள் கட்டியதுடன், தினசரி பூஜை மற்றும் விழாக்கள் கொண்டாட மானியங்களும் அளித்துள்ளான். முருகன் சந்நிதி தெற்குச் சுவரின் வெளிப் புறம் குதிரை மீது கம்பீரமாகக் காட்சியளிக்கும் சேரமானின் சிற்பம் இடம்பெற்றுள்ளது.  பழநி திருக்கோயிலில் இரண்டு பிராகாரங்கள் உள்ளன. மலைப் பாதை வழியாக வருவோர், 2- வது பிராகாரத்தை அடைவர். இங்கிருந்து கோயிலுக்குச் செல்லும் வழியில் சிற்ப வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய மணிக்கட்டு மண்டபம் உள்ளது. இங்கு வல்லப விநாயகர் சந்நிதி, கொடிமரம், அக்னி குண்டம், தங்க ரத மண்டபம் ஆகியவை உள்ளன. முதல் பிராகாரம், பாரவேல் மண்டபத்திலிருந்து கோயிலைச் சுற்றிச் செல்கிறது. இதன் வட பாகத்தில் மலைக்கொழுந்தீஸ்வரர், நவவீரர் ஆகியோர் சந்நிதி. மலைக்கொழுந்தீஸ்வரர் சந்நிதியின் முன்புறத் தூண் இரண்டும் ரத வடிவில் அமைந்துள்ளன. இதன் தென்கிழக்கில் போகர் சந்நிதி உள்ளது. இங்கு அவரால் பூஜிக்கப்பட்ட புவனேஸ்வரியம்மன் மற்றும் மரகத லிங்கம் ஆகியவை உள்ளன. இங்குள்ள சுரங்கப் பாதை, ஸ்ரீதண்டாயுதபாணியின் திருவடி வரை செல்கிறது என்றும், போகர் இறுதியாக இதில் நுழைந்து தண்டாயுதபாணியின் திருவடியில் ஐக்கியமானார் என்றும் கூறப்படுகிறது.

நவரங்க மண்டபம் அருகே உலோகத்தாலான சேவற்கொடி உள்ளது. இதன் மீது ஒரு சேவல் அடிக்கடி வந்து அமர்ந்து கூவுவது பழநியின் சிறப்புகளுள் ஒன்று. இதன் நிழலில் அமர்ந்து தியானிப்பது பக்தர்களது வழக்கம். இந்த மண்டபத்தில் சண்முகருக்கும், ஞான தண்டாயுதபாணியின் உற்சவ மூர்த்தியான சின்னக் குமாரருக்கும் தனித் தனிச் சந்நிதிகள் உள்ளன. இதை அடுத்து அர்த்த மண்டபம்; கர்ப்பக்கிரகம். கர்ப்பக் கிரகச் சுவர்களில் கல்வெட்டுகள் உள்ளன. பழநியாண்டவர் முன்பாக ‘மாக்கல்’ எனப்படும் பெரிய கல் ஒன்று உள்ளது. இது, பள்ளியறைக்கு எழுந்தருளும் முருகனின் திருவடியை (ஸ்ரீபாதம்) தாங்கும் மேடையாகக் கருதப்படுகிறது.  கருவறையின் கிழக்குப் பகுதி மாடத்தில் ஊது வத்தி தூபம் காட்டி, இஸ்லாமியரும் ‘பழநி பாபா’ என ஓதி வழிபடுகின்றனர். காலையில் முருகனை ஆண்டிக் கோலத்தில் தரிசிப்போர், மாலையில் ராஜ அலங்காரத்தையும் தரிசிக்க வேண்டும் என்பது ஐதீகம். இதனால் குடும்பத்தில் சுப நிகழ்வு நடக்கும். இங்குள்ள மற்றொரு சிறப்பு பிரம்மன் விக்கிரகம். இந்த பிரம்மன் அம்பு- வில்லோடு வேடுவ வடிவத்தில் காணப்படுகிறார்.  ஒரு முறை பிரம்மா, தானே முதன்மையானவர் என ஆணவம் கொண்டார். இதனால் சினம் கொண்ட ஸ்ரீருத்ரன், வேடுவனாக பிறக்கும்படி பிரம் மனுக்கு சாபமிட்டார். தன் தந்தை பிரம்மனுக்கு சாப விமோசனம் தரும்படி முருகனை பிரார்த்தித்துக் கொண்டார் நாரதர். பிரம்மன் தவறை உணர்ந்து இங்கு வந்து முருகனை வழிபட்டு சாப நிவர்த்தி அடைந்தார்.  திருநள்ளாறு சனி பகவானைப் போன்றே இங்குள்ள சனீஸ்வர பகவானும் சிறப்பானவர். திருவாவினன்குடி வந்து தன்னை வழிபட்டால், சனி யால் ஏற்படும் தொல்லைகள் தீரும் என்று நிடத நாட்டு அரசன் நித்தியநாதனுக்கு வரம் தந்தார் முருகப் பெருமான். எனவே, சனி தோஷ பரிகாரத் தலமாகவும் விளங்குகிறது பழநி. அங்காரகனான செவ்வாயும், பழநி முருகனை வழிபட்டு நலம் பெற்றான் என்கிறது ஸ்தல புராணம் . தண்டாயுதபாணிக்கு கடம்ப மரமும் திரு ஆவினன்குடி முருகனுக்கு நெல்லி மரமும் ஸ்தல விருட்சங்கள்.  மலைக்கோயில் கருவறையில் வலக் கையில் தண்டாயுதம் ஏந்தி இடக் கையை இடையில் அமர்த்தி, ஞான தண்டாயுதபாணியாக மேற்கு நோக்கி கோவணக் கோலத்தில் காட்சி தருகிறார் முருகன். ஸ்கந்த வடிவமான இது, போகர் எனும் சித்தரால் நவபாஷாணத்தால் உருவாக்கப்பட்டது. பாதரசம், மதார்சிஸ், தானகம், லிங்கம், கந்தகம், வீரம், பூரம், வெள்ளை, மனோசிலை ஆகியவை நவ பாஷாணங்கள். திருமுருக பாஷாணம், கார்முகில் பாஷாணம், இந்திர கோப பாஷாணம், குங்கும பாஷாணம், இலவண பாஷாணம், பவளப் புற்று பாஷாணம், கௌரி பாஷாணம், ரத்த பாஷாணம், அஞ்சன பாஷாணம் ஆகியவையே நவபாஷாணங்கள் என்றும் கூறுவதுண்டு. சாதி லிங்கம், மனோசிலை, காந்தம், தாரம், கெந்தி, ரச கற்பூரம், வெள்ளை பாஷாணம், கௌரி பாஷாணம், தொட்டி பாஷாணம் ஆகியவையும் நவபாஷாணங்கள் எனப்படுகின்றன நவபாஷாணக் கலவையைக் கல்லாக்குவது, சித்து வேலை. இதை அறிந்தவர் அகத்தியர். அவரிடம் இருந்து கற்றவர் போகர்  இந்த விக்கிரகம் காற்று, நீர், எண்ணெய், தேன், நெய் ஆகியவற்றால் கரையாது. நெருப்பால் பாதிப் படையாது. தீராத நோய்களையும் தீர்த்து ஆயுளை அதிகரிக்கச் செய்யும் வல்லமை நவபாஷாணத்துக்கு உண்டு. போகரின் சீடர் புலிப்பாணிச் சித்தரும், அவரது வழிவந்த பண்டாரப் பெருமக்களும் தண்டாயுத பாணியை பராமரித்து வந்தனர்.

போகரின் உபாசனா தெய்வமான புவனேஸ்வரி யின் அறிவுரைப்படி போகர், பழநி மலையில் தவம் இருந்தார். அவரது தவத்துக்கு இரங்கிய பழநி ஆண்டவர், தன்னை பிரதிஷ்டை செய்யும் முறை மற்றும் வழிபாடுகள் குறித்துச் சொல்லி மறைந்தார். அதன்படி தண்டபாணி வடிவை உருவாக்கி ஆகம விதிப்படி கர்ப்பக்கிரகத்துக்குள் பிரதிஷ்டை செய்தார் போகர். விஸ்வரூப தரிசனம்: (காலை 6 மணி)முருகன் தன்னுடைய திருக்கோலத்தில், அண்டசராசரங்களிலுள்ள அனைத்தையும் காட்டி நிற்பதே அவரது விஸ்வரூப தரிசனம் எனப்படும். முருகன் இத்தரிசனத்தை போர்க்களத்தில் சூரபத்மனுக்குக் காட்டி அருளினார். அதைக் காண, நாரதரும் மஹாவிஷ்ணுவும் செந்தூருக்கு எழுந்தருளினார் என்கிறது தலபுராணம். துவார விநாயகர், தீபாராதனையும், பள்ளியறை தீபாராதனையும் முடிந்த பின்னர் மூலவருக்கு தீபாராதனை செய்யப்படும். பின்னர் இறைவன் திருமேனியில் சாத்தப்பட்டிருக்கும் ராக்கால சந்தனமும், கௌபீன தீர்த்தமும் பக்தர்களுக்குப் பிரசாதமாக வழங்கப்படும்.  திருப்பள்ளியெழுச்சிப் பாடல்களை ஓதுவார்கள் அமைதியான காலை வேளையில் பாடுவதைக் கேட்க புல்லரிக்கும்.விளா பூஜை: விளா பூஜையின் போது பழநி ஆண்டவன், தாமே தமது ஆத்மார்த்த மூர்த்தியாகிய சிவபெருமானை பூஜித்து வழிபடுவதாகக் கொள்வது ஐதீகம். ஆண்டவனுக்கு இடது பக்கத்தில் ஸ்படிகலிங்க வடிவில் ஈஸ்வரனும், அம்பிகையும், சாளக்கிராமமும் ஒரு பேழையில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.  முதலில் ஆத்மார்த்த மூர்த்திக்கு அபிஷேகங்கள், தூப, தீப, நைவேத்தியமும், ஏக தீபாராதனையும் செய்யப்பட்டு பிரசாதம் வழங்கப்படும். ஏனைய கால பூஜைகளில் ஆத்மார்த்த மூர்த்திக்குத் தனி அபிஷேகம் இல்லை. இக்காலபூஜையில், பழநி ஆண்டவருக்குக் காவி உடையோடு வைதீக கோலத்தில் அலங்காரம் செய்யப்படும். ஓதுவார்கள் பஞ்சபுராணங்கள் பாடுவர்.

சிறுகால சந்தி: (காலை 8 மணி)

ஆண்டவருக்கு அபிஷேகம், அலங்காரம், அர்ச்சனைக்குப் பின் நைவேத்தியம், ஏகதீபாராதனை காட்டி, பிரசாதம் வழங்கப்படும். இப்பூஜையின் போது பழநி ஆண்டவருக்குக் குழந்தை வடிவில் அலங்காரம் செய்யப்படும். முருகன் திருக்கோலங்களுள் அவரது குழந்தைக் கோலம் தனிச் சிறப்புடையது. பாலமுருகன் என்று கூறுவது மரபு. குழந்தையாக முருகன் விளங்கும் கோலத்தினை, கந்தர் அலங்காரச் செய்யுள் ஒன்று அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. ”திருந்தப் புவனங்கள் ஈன்ற பொற்பாவை திருமுலைப்பால் அருந்திச் சரவணப் பூந்தொட்டில் ஏறி, அறுவர் கொங்கை விரும்பி, கடலழ, குன்றழ, சூர் அழ, விம்மி அழும் குருந்தைக் குறிஞ்சிக் கிழவன் என்று ஓதும் குவலயமே”.பொருள்: உயிர்கள் யாவும் மலங்கள் நீங்கி மேன்மை பெறும்படி புவனங்களை ஈன்றவளும் பொற்பதுமை போன்றவளுமாகிய அம்பிகையின் அழகிய முலைப்பாலை உண்ட குமரனை, சரவணப் பொய்கையில் தாமரைப் பூக்களான தொட்டிலில் படுத்தவனும், சூரன் ஒளியப் போவதனால்தான் அழிவுறுவோம் என்று கடல் அழவும், சூரனுக்குக் கவசமான தன்னை வேல் துளைக்கப்போகிறது என்று கிரௌஞ்ச மலை அழவும், நம் வாழ்நாளைக் குலைக்கவல்ல பாலன் வந்துவிட்டானே என்று சூரன் விம்மிஅழவும்,  இளம் குருத்து போன்றவனும் ஆகிய முருகப் பெருமானை உலகோர் குறிஞ்சிக் கிழவன் என்று கூறுகின்றனர்.

காலசந்தி: (காலை 9 மணி)சிறுகால சந்தியினைப் போலவே வழிபாடு நிகழும்.உச்சிக்காலம்: (பகல் 12 மணி)ஆண்டவருக்கு அபிஷேக அலங்கார அர்ச்சனைகள் செய்த பின்பு நைவேத்தியம் செய்து பதினாறு வகையான தீபாராதனைகள் செய்யப்படுகின்றன.1. அலங்கார தீபம் 2. நட்சத்திர தீபம் 3. ஐந்துமுக தீபம் 4. கைலாச  தீபம் 5. பாம்பு வடிவ தீபம் 6. மயில் தீபம் 7. சேவல் தீபம் 8. யானை தீபம் 9. ஆடு வடிவ தீபம் 10. புருஷாமிருக தீபம் 11. பூரணகும்ப தீபம் 12. நான்குமுக தீபம் 13. மூன்று முக தீபம் 14. இரண்டு முக தீபம் 15. ஈசான தீபம்  16. கற்பூர தீபம்.பின்னர் வெண்சாமரம், கண்ணாடி, சேவற்கொடி, விசிறி, ஆலவட்டம். இக்காலத்தில் ஆண்டவனுக்குக் கிரீடத்தோடு கூடிய வைதீக அலங்காரம் செய்யப்படும். தீபாராதனைக்குப் பின்னர் தேவாரம் இசைத்தலும், கட்டியம் கூறலும் நடைபெறும். சிறப்பு தினங்களில் இவற்றோடு கந்தபுராணம் சொல்லலும் வேதம் ஓதுதலும், நிகழும். உச்சிகால அன்னதான அறக்கட்டளை ஒன்றும் பழநி ஆண்டவர் கோயிலில் எற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அன்னதானத் திட்டத்தின் கீழ் அதற்கென பக்தர்களிடமிருந்து வசூலிக்கப்படும் குறிப்பிட்ட தொகை வங்கியில் முதலீடு செய்யப்பட்டு, அதிலிருந்து கிடைக்கும் வட்டியில் அன்றாடம் மலைக்கு வரும் பக்தர்களுக்கு இலவச மதிய உணவு வழங்கப்படுகிறது.

சாயரட்சை (மாலை 5.30 மணி)

ஆண்டவனுக்கு அபிஷேக, அலங்கார அர்ச்சனைகள் செய்து முடிக்கப்பட்டதும் நைவேத்யம் செய்யப்படும். பதினாறு வகை தீபாராதனைகளும் சிறப்பு உபசாரங்களும் நடைபெற்ற பின் பக்தர்களுக்குப் பிரசாதம் வழங்கப்படும். ஆண்டவனுக்கு அரச கோலத்தில் அலங்காரம் செய்யப்படும்.இராக்காலம் (இரவு 8 மணி) ஆண்டவருக்கு அபிஷேக அலங்கார அர்ச்சனைக்குப்பின் நைவேத்யம் செய்து, ஏக தீபாராதனை முடிந்த பின்னர் அன்பர்களுக்குத் தினை மாவு முதலான பிரசாதங்கள் வழங்கப்படும்.”தெள்ளித் தினை மாவும் தேனும் பரிந்தளித்தவள்ளிக் கொடியை மணந்தோனே”(கந்தர் கலிவெண்பா)”தெள்ளு தினை மாவுக்கு அவா உற்ற மோகனே சிறுதேர் உருட்டி அருளே”(பிள்ளைத் தமிழ்ப் பாடல்)எனும் வரிகளிலிருந்து முருகன் தினை மாவை விரும்புகிறான் என்று புரிந்து கொள்ளலாம். இராக்கால பூஜையில் தூய சந்தனம் இறைவன் திருமேனியில் சாத்தப் பெறுகிறது. இதுவே காலையில் விஸ்வரூப தரிசனத்தின்போது, உடற்பிணியும் உள்ளப் பிணியும் நீக்கும் அருமருந்தாக அன்பர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது. மலையிலுள்ள ஷண்முகர், உற்சவரான சின்னக் குமரர் ஆகியோருக்கும் நைவேத்யமும் தீப ஆராதனையும் செய்யப்படுகிறது. இராக்கால பூஜையின் போது ஆண்டவரை விருத்தனாக அலங்காரம் செய்வர். விருத்தன் எனும் சொல் வயோதிகன் எனப்பொருள்படும். இவ்வடிவத்தில் முருகன் வள்ளிக்கும் வேடர்களுக்கும் காட்சி கொடுத்ததை அருணகிரிநாதர் பாடுகிறார்.

”குறவர் கூட்டத்தில் வந்து கிழவனாய்ப்புக்கு நின்று

குருவி ஓட்டித் திரிந்த தவமானைக்

குணமதாக்கிச் சிறந்த வடிவுகாட்டிப் புணர்ந்து

குமரகோட்டத்தமர்ந்த பெருமாளே”

(‘அறிவிலாப்பித்தன்’ திருப்புகழ்)


இராக்கால தீபாராதனைக்குப் பின்னர் சுவாமியைப் பள்ளியறைக்குத் தங்க அல்லது வெள்ளிப் பல்லக்கில் எழுந்தருளச் செய்வார்கள். திருக்கோயிலின் அன்றாட வரவு செலவு படிக்கப்படுகிறது. காலையில்  திறக்கப்படும் கோயில் திருவாயில், இரவு பள்ளியறைக்கு முன் மூடப்படுவதில்லை. பள்ளியறையில் சுவாமியை ஊஞ்சலில் இருத்தி ஊஞ்சல் பாட்டு, தாலாட்டுப் பாடல்கள் பாடப்படுகின்றன. பழநியாண்டவர் பள்ளியறை ஊஞ்சலில் அமரும் பொழுது பாடப்படும் பாடல் இது என்று உரையாசிரியர் குகஸ்ரீ ரசபதி அவர்களால் குறிப்பிடப்பட்ட பாடல் இதோ:

”இல்லறமும் துறவறமும் தூண்களாக

இகபர சாதனப் யொரு சீர் விட்டமாக

நல்லறம் ஆதிய நான்கும் வடங்களாக

நழுவரும் சத்தியமதுவே பலகையாக

வல்ல சக்தி ஓராறும் போற்றி ஆட்ட

மாயன் மக்கள் இருவருடனும் ஆடிலூசல்

பல்லவச் செஞ்சடை சிவனார் தவப்பேறான

பழநி நகர் குழகர் மகிழ்ந்தாடீர் ஊசல்”

(வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி பிள்ளைத்தமிழ்)

”யோகியாய் விளங்கும் ஆண்டவன் போகியாய் இருந்து உயிர்கட்குப் போகத்தைப் புணர்க்கும் திருவருட் குறிப்பை உணர்த்தவே பள்ளியறை விழா தினமும் நடத்தப்படுகிறது” என்று குறிப்பிடுகிறார் புலவர் சே.தாரா அவர்கள். மகாதீபாராதனை பைரவ பூஜை இவற்றிற்குப் பிறகு சந்நதி திருக்காப்பிடப்படுகிறது.

ஆறுமுகனின் ஆண்டிக்கோலம் :

குமரப்பெருமான் தனது ஆண்டிக் கோலத்தின் மூலமும் குன்றின் உச்சியில் கோயில் கொண்டிருப்பதன் மூலமும் ஒரு உண்மையைப் போதிக்கிறார். ஆனந்தமயமான ஆண்டவனை அடைய வேண்டுமானால், ஆன்மாக்கள் முதலில் பற்றை ஒழிக்க வேண்டும். பற்றை ஒழித்த நிலை நீடிக்க வேண்டுமானால் மனதை இறைவனிடம் செலுத்தினால்தான் முடியும். ஞான தண்டாயுதபாணியின் கோயில் முதன்முதலில் சேர மன்னர்களால் திருப்பணி செய்யப்பட்டதாகவும், அதன் காரணமாக இத்தலத்தில் வழிபட கேரள மக்கள் மிகவும் அதிகமாக வருவதாகவும் சொல்லப்படுகிறது.

சபரிமலை ஐயப்ப சுவாமியைச் சென்று தரிசித்து வருபவர்களும், குருவாயூரப்பனைத் தரிசித்து வருபவர்களும் பழனிக்குச் சென்று பழனி ஆண்டவனையும் வழிபட்டே தங்களது ஸ்தல தரிசனத்தைப் பூரணமாக நிறைவேற்றிக் கொள்ள வேண்டுமென்ற வழக்கமும் நிலவி வருகிறது.

அக்னி நட்சத்திர கழு திருவிழா.

பழநி முருகன் கோவிலில்அக்னி நட்சத்திர கழு திருவிழா 14 நாட்கள் நடைபெறும். பழனி முருகன் கோவிலில் நவபாஷாணத்தால் செய்யப்பட்ட மூலவர் சிலை உள்ளது.வழக்கமாக கோடை காலத்தில் வெயிலின் தாக்கம் அதிகமாக இருக்கும். அப்போது மலைக்கோவிலில் உள்ள மூலவரை குளிர்விக்கும் விதமாக பக்தர்கள் கொடுமுடியில் இருந்து தீர்த்தக்காவடி எடுத்து வந்து முருகப்பெருமானுக்கு அபிஷேகம் செய்து வழிபடுவது தொன்று தொட்டும் நடைபெறும் ஒரு நிகழ்ச்சியாகும். மேலும் வெயிலின் தாக்கம் அதிக இருப்பதால் பழனி முருகன் சிலை உட்பட பெரியநாயகி அம்மன் கோவில், பெரியாவுடையார் கோவில், பட்டத்து விநாயகர் கோவில், திரு ஆவினன்குடி மற்றும் மலைக்கோவில் உள்ளிட்ட கோவில்களில் உள்ள சிவன் சன்னதிகளில் லிங்கத்துக்கு மேலாக தாரா பாத்திரம் வைத்து அதன் மூலம் புனித நீர் நாள் முழுவதும் விழுந்து இறைவனை குளிர வைக்கப்படுகிறது. அதன்படி கடும் கோடை காலமான நாட்களாக சித்திரை மாதத்தின் கடைசி 7 நாட்கள், வைகாசி மாதத்தின் முதல் 7 நாட்கள் விளங்குகிறது. இந்த 14 நாட்களே பழனி முருகன் கோவிலில் அக்னி நட்சத்திர கழு திருவிழாவாக கொண்டாடப்படுகிறது.

முடி காணிக்கை:

பழனிக்கு வரும் பக்தர்கள் தங்கள் தலை முடியை காணிக்கையாக கொடுப்பதை வழக்கமாக கொண்டிருக்கின்றனர்.அப்படி மொட்டை அடித்த பக்தர்களுக்கு முருகன் சிலைக்கு போடப்பட்டிருந்த சந்தனம் வழங்கப்படுகிறது. ஒரு இரவு முழுக்க நவபாஷாண முருகன் சிலைக்கு சந்தனக் காப்பாக இருந்த இந்த சந்தனத்தை தலையில் தடவுவதால் எண்ணற்ற நன்மைகள் ஏற்ப்படும் என சொல்லப்படுகிறது.


பழனி முருகன் கோயிலுக்கு வரும் பக்தர்களுக்கு பிரசாதமாக பஞ்சாமிர்தம் வழங்கப்படுகிறது. தேன்,பேரிச்சை, வாழை, உலர்த்த திராட்சைகள், மற்றும் வெல்லம் ஆகியவை கொண்டு தயாரிக்கப்படும் இந்த பஞ்சாமிர்தம் விநாயகப்பெருமானால் முதன்முதலில் தயாரிக்கப்பட்டதாக புராணங்களில் சொல்லப்படுகிறது


பழனி தண்டாயுதபாணி சுவாமிகள் கோயிலில் தை பூசம், பங்குனி உத்திரம், வைகாசி விசாகம், சூரசம்ஹாரம் போன்றவை மிக முக்கிய விழாக்கள் ஆகும். இவற்றுள் ஜனவரி அல்லது பிப்ரவரி மாதத்தில் நடக்கும் தை பூச விழா மிகச்சிறப்பாக கொண்டாடப்படும். இதில் கலந்து கொள்வதற்காக பக்தர்கள் மாலையிட்டு, பல நாட்கள் விரதம் இருந்து காவடி தூக்கி, வெறும் காலில் பாதயாத்திரையாக பழனிக்கு வருகின்றனர்.

முக்கிய திருவிழாக்கள்:

பழனி முருகன் கோயில், திருவிழாக்களுக்கு பெயர்பெற்ற ஊராகும். இங்கு ஆண்டுதோறும் தைப்பூசம், பங்குனி உத்திரம், சூரசம்ஹாரம் ஆகிய விழாக்கள் விமர்ச்சையாக கொண்டாடப்படுகிறது. குறிப்பாக தைப்பூசம் திருவிழாவில் லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் தமிழகம் முழுவதும் இருந்து இந்தக் கோயிலுக்கு வந்து செல்வதை வரமாக கொண்டுள்ளனர். இந்த கோயிலில் தங்கத் தேர் வழிப்பாடு சிறப்பு வாய்ந்ததாக உள்ளது.

தலச் சிறப்புகள்:

குடும்பத்தில் சந்தோஷம், தொழில் செழிக்க, செல்வம் பெருக இந்த கோயிலில் அதிகளவில் பக்தர்கள் பல்வேறு வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றி முருகனை வேண்டிக் கொள்கின்றனர். பொதுவாக குழந்தைகள் தாயிடம் பிறந்து தந்தையிடம் அடைக்கலம் பெறுவார்கள். ஆனால், முருகனோ, தந்தையின் நெற்றிக் கண்ணில் இருந்து உதித்து, தாய் பார்வதியின் அரவணைப்பில் வளர்ந்தார். முருகன் பெற்றோரிடம் கோபித்துக் கொண்டு வந்து நின்ற தலம் என்பதால் பழனி மலையடிவாரத்தில் உள்ள திருஆவின்குடி தலமே, “மூன்றாம்படை வீடு” என அழைக்கப்படுகிறது.  சக்திகிரி மலையில் மீது ஏறி நின்றபோது முருகன் தன் கையில் தண்டம் வைத்திருந்ததால் “தண்டாயுதபாணி” என பெயர் பெற்றார்.


மதுரைக்கு 120 கி.மீ கோயம்புத்தூரிலிருந்து 115 கி.மீதிண்டுக்கல் நகரிலிருந்து 56 கி.மீ பழனி உள்ளது.தமிழ்நாட்டின் அனைத்து பகுதிகளிலிருந்தும் பஸ் வசதிகள் உள்ளன. 

கோவில் நேரம்

6.00 மணி முதல் 9.00 மணி வரை கோயில்

தொலைபேசி எண்:

 + 91-4545 – 242 293, 242 236, 242 493. 

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ பழனி தண்டாயுதபாணி கோயில், 

பழனி- 624 601, 


Palani – Sri Palani Dandayuthapani Temple

Name of the Temple

Sri Palani Dandayuthapani Temple

Period of origin

Before 2000 years

Name of deity

Moolavar: Dandayuthapani

Sthala Theertham: Shanmugha theertham

Sthala Virksham: Gooseberry


As per legends, story goes with a mango fruit brought by Maharshi Narada.  Child Muruga left His parents and came to this place as He could not get the mango for not fulfilling the condition to get the fruit.  Lord Shiva followed Him.  Lord Muruga halted at this place.  Mother Parvathi did Her best for a compromise.  But the Son was unrelenting and expressed His desire to stay here itself.  A temple came into being for Kuzhandai Velayuthar as He was a child (kuzhandhai) then.  Pazham in Tamil means fruit and also ripe knowledge.

Shivagiri has Lord Shiva attributes and Shaktigiri has that of Mother Parvathi.  Idumban placed these mounts down here as he could not bear the weight.  Lord Muruga stood on Shaktigiri and refused to come down despite Idumban’s repated demands.  When Idumban decided to fight against the Lord, He showered His grace on him and kept with Him.  As Muruga was holding a Danda-staff, the Lord came to be known as Dandayuthapani.  Siddha Bogar who was here, made an idol of Navapashana (nine herbals) and installed in the temple.  He became the presiding deity of the hill temple and became popular among the devotees.  Lord Muruga graces here as a teacher explaining the uncertainties of life.  As a teacher, He holds the Danda to correct erring pupils.  In His ascetic form, Lord Muruga also teach people to shed the natural evils of greed, lust etc. in their mind and be free from passions leading to misery.  He was assisted by his disciple Pulipani.  All devotees are indebted to Bogar for gifting us Lord Himself.  His monument is within the temple.

All of us know there is parrot in the hands of Mother Meenakshi.  There was a wicket poet Sambandandan jealous of saint poet Arunagiriar and thought of a revenge plan to eliminate him.  He used his influence on King Prapuda Deva Raya requesting him to ask the saint poet to get the Parijatha flower from heaven to prove his supremacy.  Arunagiriar flew into the sky in a parrot form leaving his human form in the Tiruvannamalai tower.  This is an exercise called Koodu Vittu Koodu Paithal – leaving the original body form in a safe place and enter into the body of another – for noble purposes.  After completing the mission, the performer leaves the adopted body and re-enter into his own.

When Arunagiriar was shocked to see his body burnt, Lord Muruga blessed him by having his parrot form in His staff. Yet, He had a doubt.  Vinayaka won the Mango race which hurt Muruga and may still harbour that anger against him.  So Lord Vinayaka took the form of a serpent and began to fight with Idumban.  This Vinayaka is on the hill path near Idumban shrine with His leg on a serpent.   He is praised as Pada Vinayaka.  Padam means foot.  Before proceeding on the hill, the devotee should worship Vinayaka here.  The footprints of Lord Muruga also are behind Vinayaka.

As He was a child then, Valli and Deivanai are not with Him here.  As Muruga has all Shiva attributes, there are shrines for Lord Dakshinamurthy, Chandikeswara and Bhairava on the prakara walls of the sanctum sanctorum.  Their idols are in the inner corridor of the temple.  The saint has mentioned this in his songs.

On its bank, Lord Shiva with Mother Parvathi, Lord Vishnu on His Garuda vehicle and Lord Brahmma on His Swan vehicle appear and grace the devotees.  All three Lords are facing west which has its special significance religiously.  Worshipping them together ensures total relief from sins, it is believed.

Women devotees pray here with the yellow thread (mangal Sutra).  Mother Valli also graces sitting alone under the Vilwa tree nearby.  Abishek is performed to Nagar (serpent deity) in the Valli Chunai.  1) The Lord grants darshan in a wedding form with Valli and Deivanai without the peacock vehicle in Periyanayaki temple, 2) as a child on the peacock in Tiru Aavinan Kudi temple and 3) with His Danda-staff in the hill temple.  It is indeed a very rare fortune for the devotees to worship the Lord in three forms in a single place.  This is done on the Jeshta star day in the month of Aani at the midday pujas in the hill temple and on the Moola star day in the same month at the Tiru Aavinankudi Kuzhanthai Velayuthar temple during the evening pujas.  The Annabishekam is performed to Lord Shiva on the Uthrada star day in the Periyavudayar temple.

Abishek to Idumban is performed at 3.00 a.m. followed by Puja at 5.00 p.m.  Pujas to Muruga follows in the hill temple only afterwards.  There is a shrine to Idumba on the hill path, appearing with the two hills on his shoulders.  There is also a Nandhi before the shrine with his foot prints and of Kadamban.  As the sage also is in the shrine, water Prasad is offered to the devotees from his kamandala, a bowl with a handle used by the Rishis.  It is believed that Agasthya himself is offering the Prasad himself that contains rich medicinal properties.

Of the three parts of Sangam literature edited as 1) Pathu Pattu, 2) Ettu Thogai and 3) Pathinen Keezh Kanakku, the first part begins with Tirumurugu Attrupadai authored by gifted poet Nakkeerar singing the glory of Lord Muruga.  Muruga is the Lord of the Tamil language.  This is a place where ancient Chera and Pandya kings had the Lord in their very hearts.  Those who think of the Lord are blessed with eternal bliss.  Every literature in Tamil has a place of reverence to Lord Muruga.The preparation cell is completely modernized with advanced machines.  The temple has a golden peacock, the vehicle of Lord Muruga and also a golden car-rath.

The land has the reputation of having great and divine Siddhas as its inhabitants whose heirs are believed to be still living in the places around the temple region.  It is also noteworthy, that this is the first temple in Tamilnadu, bringing heaps of revenue to the Government.  Now a winch facility is also made available for the convenience of the aged. Renovations were carried out during the period of Tirumalai Naicker.  The temple is lavishly praised in ancient scriptures and Tamil epics.

Thai Poosam:   Lord Nataraja performed His Ananda Thandava on the Margazhi (December-January) Tiruvadhirai day which Mother Uma enjoyed sitting close to the stage.  She desired that She too perform one similar to Lord’s.  Sages Vyakrapada, Patanjali and others came to see Mother’s dance which took place on the Poosa star day in Thai month –January-February.  This is Thai Poosam festival.  The day thus belongs to Mother Uma.  But it is celebrated in Palani greatly, the place of Lord Muruga importance.   Lord Muruga temple is in between the shrines.  The main tower and the flag post Kodimaram are before the Muruga shrine.  Those who enter the temple began worshipping Muruga first.  The flag hoisting ceremony begins from here only and thus came to be associated with Muruga tradition.  Thai Poosam festival is even now celebrated at the Ambica shrine only.  Procession deity Muthukumaraswami is taken through the streets each day.  The car festival takes place on the seventh day.

Vaikasi Visakam in May-June, Aipasi Skanda Sashti in October-November, Tirukarthikai in November-December, Thaipoosam in January-February and Panguni Uthiram in March-April are the festivals celebrated in the temple.


Palani is 56 km far from Dindigul, 120 km from Madurai and 115 km from Coimbatore. Bus facilities are available from all parts of Tamilnadu.

Temple Timings:

6.00 a.m. to 9.00 p.m.

Temple Telephone Number:

+91-4545 – 242 293, 242 236, 242 493.

Temple Address:

Sri Palani Dandayuthapani Temple,

Palani- 624 601,

Dindigul Dist

Mirzapur – Sri Vindhyavasini Temple

Name of the Temple

Sri Vindhyavasini Temple

Period of origin

Before 2000 years

Name of deity

Moolavar: Devi Parvati

Sthala Theertham: Ganga


As per legends , it is believed that shaktipeeths were created by cutting the body parts of Devi Sati by Sudarshan Chakra by Lord Vishnu. But this is the place and shaktipeeth where Devi chose to reside after her birth in Dwapar Yuga. At the time of birth of Lord Krishna to Devaki and Vasudeva , MahaYogini Maha Maya took birth to Nanda gopa and Yashoda at Gokul as per instruction of Lord Vishnu. Vasudeva had replaced his son Krishna with this girl child of Yashoda . When Kamsa tried to kill the girl she slipped from his hands and assumed the form of Mahadevi Adishakti and anounced ” You fool , the one who is supposed to kill you is already born and vanished from this prison . Thereafter Devi chose Vindhya Mountains as her abode to live on the earth.

The idol is black in color, 5 feet tall. This idol is situated in a very small sanctum called Garbagriha . There are two queues from which the devotee can  enter Garbagriha .The legs of the Devi rest on her mount Lion . The eyes of the Devi are adorned with silver metal which gives special effects when you look her. The Devi is also adorned with all the ornaments like crown , bangles , necklaces , rings etc. all made of Gold. The whole idol is covered flowers and garlands. One is allowed to touch the feet of Devi and submit offerings.  Overall a soul refreshing  experience.

Shrimad Devi Bhagwatam has given special importance and special mention to Vindhyavasini Shakti Peeth out of its 108 Shaktipeeths.  Every years lakhs of devotees from every corner of India come here of both the Navaratri. Thousands of saints come to Vindhyachal Dham and Vindhya mountains for performing nine days penance and meditation. Every  day the  temple has huge crowd of devotees.

Many scriptures state that there is no other shrine as pure as  Vindhyachal elsewhere in the universe. The three supreme powers Maha Lakshmi, Maha Kali and Maha Saraswati reside at this place. Devi Parvati had performed meditation at this place for Lord Shiva and got the name Aparna. Lord Rama performed Shraadh to his ancestors at Ramganga Ghat and established the Rameshwaram Linga. He also established the Ramkunda here in Vindhyachal . Lord Vishnu received Sudarshan Chakra from Lord Shiva at this place. Vindhyachal is situated on the Mahalalakshmi Yantra which is circled with mountain is considered as the land of power. It is a very significant place out of the 108 Shakti Peetha and 12 Maha Peeths. According to legend  back of Sati had fell at this place. This place has multiple virtues. Vindhyachal is called as Shaktipeeth, Siddhipeeth and Manidweep in scriptures.


Temple is located in Vindhyachal, 8km far from Mirzapur, and around 80km far from Allahabad (Prayag) on the banks of the holy River Ganges in the Indian state of Uttar Pradesh.

Temple Timings:

4 am to 10 pm

Temple Telephone Number:

+91-9415689576, 9651630326, 9651308686 ,9839027616

Temple Address:

Sri Vindhyavasini Temple

Maa Vindhya vasini dhaam,

Vindhyachal, Mirzapur,

Uttar Pradesh:231307